Rondje Overijssel
De stilte. Waar in Nederland is nog échte stilte te vinden? Om dat te ontdekken stap ik opnieuw op de fiets. Mijn 550km lange solotocht over de grensroutes van Limburg smaakte naar veel meer. Hoewel het buitenland altijd lonkt, zit Nederland ook vol verborgen plekken. Juist daar zit een uitdaging: gratis stillte plekken zoeken voor de nacht.
Er zijn tien redenen om iets niet te doen en dus bedacht ik tien redenen om het wél te doen. Terwijl de benen het werk weer doen, kan mijn hoofd vraagstukken verwerken, liedjes verzinnen en hele gesprekken voeren met zichzelf. Het wordt weer tijd om mijzelf eens uit te dagen. ‘Wakker’ te blijven in een land waar alles als vanzelfsprekend gezien wordt.
Omdat mijn verhalen en reizen vaak als makkelijk beschouwd worden deel ik graag eens wat er vooraf gaat in mijn hoofd. ‘ jij doet dat maar zo.’ Hoor ik wel eens. Maar er gaan dagen van kniezen en herkauwen van gedachtenstromen aan voorad. Want ik merk dat er onrust in mij knaagt.
Afgelopen weken slaap ik al in een tent en dit voelt heerlijk. Ik ben het gewend om met weinig tevreden te zijn, maar ik voel nog weerstand. De vervelende ‘wat als…’ mindset moet plaats gaan maken voor ‘gewoon doen!’. Als die mindset eenmaal AAN staat dan trapt het lekker door.
Dus zit ik momenteel met het routeboekje van Rondjeoverijssel.nl voor mijn neus te kauwen op het enige vraagtstuk wat mij bezig zal houden: waar slaap ik? Ga ik alles tot in de puntjes uitwerken? Dat bleek vorig jaar voor 3 dagen een succes en daarna werd ik overgeleverd aan het onbekende. Of zit de grootste uitdaging in de hitte? en de ‘roep van de zee’ die ik zal missen.
Of wordt het weer een puzzeltocht om mij zelf door drukke steden te fietsen?En wanneer ga ik vertrekken? Want er komt wéér een hittegolf aan en dan waait er Twente toch niet echt een zeewindje. Hoe baan ik mij zonder GPS of smartphone een weg door het drukke NL en lukt het mij ook dit jaar weer kosteloos te overnachten via Welcome to my garden? Waar kan ik de stilte vinden in een land vol ruis?En ben ik het waard om door het land te fietsen in tijden van oorlog, honger, natuurrampen en armoede? Is het geen luxeprobleem om een boek te willen schrijven op locaties in plaats van achter een bureau?
Ken je dat? De eindeloze gesprekken en vraagstukken aan jezelf… wat, waarom, hoe, wanneer, waar….
Ik blader nogmaals door het routeboekje. Een weg van 500+km langs de grenzen van Overijssel en bedenk mij dan het lied van Stef Bos. Zijn woorden vatten alles samen. Misschien ga ik wel een héle andere weg op.
En dus zit er maar één ding op: een datum prikken en gaan de rest komt vanzelf. Op weg. Misschien wel langs jouw tuin? (Mail dan even)
‘Want je ziet meer op een weg die je niet kent.’
