Een oude en versleten vlinder met natte vleugels en kleuren die vervagen. Waar zou het dier helemaal heen gereisd hebben?
Dit jaar valt de herfstequinox(begin van de herfst) op 23 september en de eerste volle maan van de herfst op 26 september. De dag en nacht zijn precies even lang. Het is tijd voor de ‘Mabon’ viering. De periode waarin je terugblikt op wat het licht je gegeven heeft (de zomer) en waarin jij je klaar maakt voor de donkere periode. Ergens in het midden is er een moment van balans.
Mag ik je uitnodigen om dit natuurfeest mee te vieren? Wat laat jij los, zoals de bladeren die gaan vallen. Wat wil je in je hart sluiten, wat heeft jou geraakt deze warme zomermaanden? Waar ben jij dankbaar voor? Steek eens wat kaarsjes aan en geef jezelf een moment om erover na te denken. Maak een lekkere soep, taart of iets anders lekkers en nodig je zomervrienden uit. Maak een mooie foto die voor jou staat voor overgangen of maak zoals ik altijd doe Landart met vondsten uit de natuur.
Maar vooral ‘Oogst wat rijp is.’ Letterlijk, waar pluk jij de vruchten van?
Mabon: neem de tijd.
Deze periode is een moment van reflectie en overgangen. Wie nu vergeet stil te staan en doorwerkt, rent, continu AAN staat en vecht met zijn wekker zal eerder uitgeput zijn. Nog voor de winter écht begint zijn de meeste mensen al ziek. Zou dit komen omdat men ‘vergeet’ wat een seizoenswisseling is? De meeste merken wel op dat het eerder donker wordt, maar daar blijft het vaak bij.
In het hoge Noorden bestaan er meer overgangen dan alleen die van de seizoenen. De kleuren van de lucht geven aan welke periode het is. Zo zijn de kleuren in september anders dan in november of januari. Al die verschillende kleuren blauw en overgangen naar donker hebben een eigen naam gekregen. Stel je eens voor dat we dit in Nederland zouden doen. Hoeveel overgangen zouden wij dan hebben? Welke namen zouden we ze kunnen geven? Zou dat er ongeveer zo uitzien?
De tijd van het Gouden uur: de periode tussen eind augustus en eind september, waarin de zonsondergangen op zijn kleurrijkst zijn met pastelkleuren en tinten zoals oranje.
Ik kijk naar buiten, een paar jonge eksters zijn al de hele dag bezig om de laatste overrijpe druiven en appels te stelen. Dat gaat druif voor druif en daarbij maken ze een behoorlijke herrie. Ook de mezen zijn spontaan terug in de tuin. Ze komen inmiddels dagelijks buurten en zetten de tuin letterlijk op zijn kop! Onderste boven wordt ieder kiertje en takje geïnspecteerd. Het zou zomaar een groepje uit Scandinavië kunnen zijn, want die mezen komen naar Nederland om te overwinteren. En wat dacht je van de groep zwermende spreeuwen die dagelijks groter lijkt te worden boven de open rietkragen en weilanden.
En al die rozenbottels en het overrijpe fruit en rottende appels of pruimen op de grond waar de laatste vlinders zich tegoed aan doen dan? Al die fases zouden eigenlijk een naam mogen krijgen.
De mistige ochtenden en de periode dat je weer rondloopt met een spinnenweb in je haar, omdat je voor de zoveelste keer tegen een vers web aan bent gelopen…
Kort samengevat: herfst. Maar voor die natte herfstdagen beginnen en de mens massaal weer last krijgt van het bladblazer-virus is het nazomer of pré herfst? Zie je nou… Er is geen naam voor die overgang van nazomer naar herfst. Dus laten we het uitbundig vieren met Mabon! Want voor dit ‘tussenseizoen’ is geen naam, maar het zit vol mooie momenten. Wat is jouw favoriete moment van overgang?
Hopelijk stap jij morgen de deur uit met een frisse blik. Wat zie je nog wat je doet denken aan de zomer? En wat omarm je van de herfst.
Boudewijn de Groot zingt: ‘Zo te sterven op het water met je vleugels van papier…’
Deze vlinder lag te sterven in de branding van de zee. Ik heb het insect voorzichtig opgepakt en op een stukje zeeraket gezet, zodat het dier de vleugels kan laten drogen. Misschien is dit wel hét symbool van overgang van zomer naar herfst. Een mooi moment tijdens mijn Mabonviering. Terugkijken naar de schoonheid (de zomer) en de overgangen (de dood). Kleuren die vervagen, bloemen die uitbloeien en dieren die in winterrust gaan.
Atalanta vlinders fladderen kilometers opzoek naar een plek om te overwinteren. Soorten zoals de Dagpauwoog en kleine Vos overwinteren in een soort ‘roes’. Hun lijf bevat een anti-vriesmiddel waardoor ze niet doodvriezen en hun stofwisseling vertraagd. Deze vlinders ‘slapen’ vaak in schuren, spleten van huizen of bomen. Een Atalanta(admiraal vlinder) doet dit niet! Ze profiteren van late herfstbloeiers, rottend fruit en de milde winters, maar bij langdurige vorst sterven ze. Daarom trok deze vlinder vroeger vanuit ons land helemaal naar het Zuiden!
Een vlinder met gebroken vleugels. Oud en versleten is dat geen rauwe schoonheid van dit seizoen?
Voor de liefhebbers hieronder het lied van Boudewijn de Groot – Verdronken Vlinder. Mijn klassieker…
Bedankt voor het lezen en volgen…
