Leestip: Voor de beste layout open je de webblog door op ‘Moedertje Groen’ te klikken. Foto’s op een groter scherm komen het beste tot hun recht. Vanuit de e-mailversie kun je ook op de foto’s afzonderlijk klikken. Fotografie: Tessa Yanover.
Scroll en verwonder je…
Foto 1/6 Bij -145 cm laagwater is de weg naar een duinpan lang bobberen…
Het is twee uur na laagwater en het strand is stil en verlaten. De ochtendzon breekt door de wolken en de gure noordoostenwind is gedraaid naar het westen. Hierdoor is de pijnlijk snijdende wind verdwenen en is het met 7 graden relatief warm aan zee. Na een lange tijd wandel ik weer bij paal 5 langs de vloedlijn van vannacht. Op de tweede vloedlijn spot ik opeens een vers spoor. In mijn vorige blogs heb ik al eens mooie sporen van nagels van de zeehond laten zien, maar dit spoor is prachtig vers. Als eerste kijk ik om mij heen om te zien of ik het rustende dier niet verstoor. Bij een enkel spoor ligt het dier nog te rusten, maar na even speuren spot ik vier meter verderop zijn terugweg naar zee.
Foto 2/6 Eindelijk… Bijna bij het rustpunt uitgekomen. Voorin zie je het spoor naar een duinpannetje om in de luwte veilig te kunnen rusten. Zeehonden kunnen behoorlijke afstanden ‘bobberen’ naar een plekje om te rusten/ruien/zogen/slapen. In het natte zand is het verse spoor goed zichtbaar.
Labyrint van sporen
De kust is ‘veilig’ en ik volg het verse spoor tot ver in de jonge duintjes. Wat ik in de duinpan aantref is een verrassend labyrint van een zeehond die misschien niet helemaal zijn weg terug naar zee kon vinden. Bij laagwater rusten de zeehonden vaak uit op droog gevallen platen of op het strand. Ook als ze moe zijn na de jacht of tijdens de ruiperiode luieren zeehonden graag op het strand. In februari tot het voorjaar ruien de grijze zeehonden en in de nazomer ruien de gewone zeehonden. Dat jeukt! Om het ruiproces te versnellen laten de zeehonden hun haren drogen. Het is belangrijk dat de dieren veilig genoeg kunnen rusten, want als zij het water in vluchten verspillen ze onnodig veel energie.
Het is briljant om zulke verse sporen waar te nemen. Door de korte regenbui in de nacht was het toplaagje van het zand nat geworden. De onderlaag bleef echter droog en hierdoor ontstond een mooi contrast tussen licht en donker. Op Schiermonnikoog heb je het witste strand van Nederland. Het voordeel? Een mooi ‘tekenvel’ voor dierenprenten, vogelpootjes en zandsculpturen.
Aan de hoeveelheid sporen heeft de zeehond er wel even gelegen. Het bobberen met een nat lijf en een dikke speklaag kost ook veel kracht. Bobberen is de beweging die een zeehond maakt op het strand. In de andere blogs(aan het eind) lees je er van alles over…
Wil jij een goede bootcamp? Probeer dan eens een zeehond na te doen. Het is gegarandeerd succes tijdens een excursie op het strand.
Foto 3/6 het eerste duintje om te rusten. Het lijkt wel of hij zijn draai niet echt kon vinden. Boven op het duintje en weer naar beneden. De grote zandplekken ondering de foto zijn de plekken waar hij heeft gelegen.
foto 4/6 de lichte ‘paadjes’ zijn het bobberspoor van de zeehond! Dat moet een hoop energie hebben gekost. In het midden van de duinpan leek de zeehond zijn draai te vinden.
foto 5/6 Bij laagwater is de weg naar zee soms erg lang… Laat staan als je geen benen of poten hebt. Het lichte patroon in het zand zijn de sporen waar de zeehond met zijn buik heeft gebobberd. Hij zet zich af met zijn vinnen!
Foto 6/6 De lange terugweg naar zee. Dat valt niet mee voor zo’n hobbelzak. Voorin de foto de plek waar het dier heeft gerust en gelegen op zijn buik. Kop in het zand. Halverwege naar zee…
Meer lezen over zeehonden?
Op mijn website tref je verschillende informatieve fotoverhalen over zeehonden. Snuffel je rond? Je ziet dan de vacht, tanden, neus, botten van de zeehond en een live ontmoeting (op gepaste afstand).
Lees hier het verhaal vanuit de ogen van een Gewone zeehond. Met tips over wat je moet doen als je een zeehondje ziet. Een zeehondje die jou iets te zeggen heeft…
Lees hier het verhaal over het kadaver van het grootse roofdier van de Nederlandse kust (klik)
Rusten in de ‘banaanvorm’. Een gezonde houding voor zeehondjes. Leunend op zijn voorvin. Soms gaat ze op hun rug liggen luieren. Foto : Petra van Went 2024
