Waar rook is…

…Is (niet altijd) vuur. In ons allemaal zit de kracht om te overleven. Dat we door het leven in de heden daagse maatschappij de kracht zijn verloren om te overleven blijkt wel, onze telefoon helpt ons de dag door. Met het vinden van de weg, het boodschappen doen, het communiceren naar de buitenwereld bijvoorbeeld en zoals op de foto te zien is, het vastleggen van herinneringen. Gelukkig kan jouw telefoon geen vuur maken, althans mits…

Continue reading

‘We hebben nog chocolade!’

Ik heb ‘drama skills’, dat weet iedereen, maar na twee dagen gefietst te hebben, met maar weinig eten en drinken, wordt drama opeens realiteit!       Het was in Frankrijk, langs velden en boerderijen. Door dorpjes waar nog nooit iemand van gehoord heeft, omdat er maar drie boerderijen staan. Trek hadden we. Niet zomaar zin in een lekker tussendoortje, maar we konden borden leeg (vr)eten. We hadden nog twee tomaten, wat rijst en één blikje…

Continue reading

Het mierennest

Ik geef het toe, ik ben een echt dorpsmeisje. Ik ben opgegroeid in de Bollenstreek, in een dorp met slechts 3 stoplichten. Zet mij in de stad neer en ik ben een target voor fietsers, auto’s en een kudde mensen… Het is zaterdag morgen, de zon komt op. Een vuurbal verschijnt net aan de horizon, de lucht kleurt, de natuur ontwaakt. Ik ben op weg naar het station en nurie het liedje: ‘op een klein stationnetje,…

Continue reading

De markt van Loulé

Ze houdt de vis in de lucht, pakt met haar andere hand de schaar en knipt hem zonder moeite open. Vervolgens maakt zij de rest van de vis vluchtig schoon. De keuze is groot, hoewel ik geen enkele vis in mijn koffer mee kan nemen struin ik met mijn neus langs de kraampjes. Ik snuif de lucht op van verse vis die mij doet denken aan mijn werk als natuurgids op het strand. Wanneer ik…

Continue reading