Terug van weggeweest: de nieuwsbrief! Met thema: feestvieren in de natuur.
Foto’s komen beste tot zijn recht op groter scherm. Leestijd: 5 minuten. Klik op ‘de blog’ lezen om te openen op de website voor originele layout.
Carnaval is voorbij en ik denk dat de meeste feestvierders wel behoefte hebben aan een échte snipperdag.
Dus ik knal hem er maar gelijk in: een gouwe ouwe uit 1955. Als klein meisje stond ik in de woonkamer op het kleed te dansen op het bandje: ‘Liedjes van Oranje…’ Al denk ik niet dat ik toen de gehele betekenis doorhad van ‘een snipperdag nemen’.
“Ik neem voor een keertje een snipperdag, dan kun je fijn doen wat je anders niet mag op je snipperdag.”
Moestuinnieuws: Snipperdagen
Wagentje volladen met snippers…
Met de zon op mijn gezicht, klinken de eerste voorjaarsdeuntjes vanuit de bomen. Het is ieder jaar weer een zoektocht naar (betaalbare) houtsnippers. En een geluk als de klus eenmaal geklaard is. Wieden, scheppen en uitstrooien. Wat ooit een stoffige zandbak was, is nu een moestuin met een rijke bodem vol wormen. Bovendien zorgen de snippers in de winter en vroege voorjaar dat de bodem niet uitdroogt. De overige snippers gebruik ik tijdens de aanplant van gewassen. Het reduceert op grote schaal uitdroging en onkruidgroei bij de courgettes, pompoenen en tuinbonen. Eerst een laagje wol en daaroverheen een dikke laag snippers. Het is een karwei, maar ik heb een moestuin en buitensportschool in één!
Het resultaat mag er zijn…
Carnavalsmaskers
vuurwantsen komen uit winterrust. Ze warmen zich op in de zon, maar zodra ze mijn schaduw zien schieten ze weg.
Al die plantenresten en dood hout zorgen voor leven! Ik heb nog nooit zoveel rode vuurwantsen gezien op mijn tuin. Overal waar je kijkt zie je kleine ‘rode hoopjes’. De wantsen weten van wanten! Opruimen dat ze kunnen. Op een zonnige dag krioelt het ervan, ze komen tussen de dode plantenresten en oude hout omhoog. Kijk ze zelfs overwinteren in lege slakkenhuizen (rechts onder in de foto).
Zelf vier ik geen carnaval, we dragen in het dagelijks leven al vaak genoeg maskers. In de natuur is het iedere dag carnaval. Vogels in de mooiste verenpakken, insecten met bonte kleuren en zot doen zijn de meeste dieren ook best goed in. Vuurwantsen hebben een prachtig masker op hun schild. Het heeft wel iets weg van maskers uit inheemse culturen, zoals de Afrikaanse maskers. Of zijn het abstracte wandelend schilderijtjes op zes pootjes? Je zult ze soms als een ‘treintje’ aan elkaar zien zitten, want vuurwantsen kunnen extreem lang paren. Zo kan het vrouwtje niet met andere mannetjes in contact komen. Je zou maar langer dan twaalf uur vast zitten aan je partner, dat is nog eens een hechte band! Hoewel de dieren eigenlijk langer overwinteren, spot ik ze al de hele winter. Een rommelige tuin is een gespreid bed voor deze feestvierders.
Carnavals oren? Judas hangt ze op.
Eetbare oren – Judasoor aan dood hout in de duinen.
Een Judasoor vanaf de onderkant gefotografeerd.
Iets aan de wilgen hangen is een bekende uitdrukking, maar je oren aan een vlier hangen? Volgens de folklore hing Judas zichzelf op aan een vlier. Sindsdien groeien er uit het hout van dode vlieren Judaszijnoren. De Judasoor. Een snotterige paddenstoel die in goede omstandigheden uitgroeit tot een prachtig oorvormige paddenstoel. Als er genoeg oren ‘hangen’, dan oogst ik ze graag. Ze werken goed als bindmiddel in soep en geven een geleistructuur in je soep. Als expiriment heb ik de Judasoren gedroogd en gemalen tot bouillonpoeder, maar dit proces is tijdrovend en brengt weinig op. De zwammetjes zijn het lekkerst als je ze oogst wanneer de oren op zijn mooist zijn. Ze zitten als snotterige geleipropjes aan dode takken en groeien in vochtig weer uit tot een prachtige zwam.
Verwacht geen culinaire hoogstandjes, maar een grappig mondgevoel geeft het zeker. Niet rauw eten.
Verhuizing: kers op de ….tuin!
Soms, héél soms (lees: heel vaak) ben ik iets te enthousiast als het om planten, bomen en bloemen gaat. Toen ik drie jaar geleden mijn stadstuintje mocht inrichten en bij de kweker een laagstam kers kocht, was ze zo schattig. Het boompje was nog geen 40 centimeter groot. Top. Maar kleine bomen worden groot, té groot. Dus mocht mijn zoete liefde verhuizen. Pluktuin Elsgeesterhof had ruim plaats. Hier mag ze in alle ruimte verder groeien. Het moestuinseizoen bij Elsgeesterhof begint bijna. Er zijn al heel veel plantjes van Moedertje Groen naar het nieuwe terrein verhuisd én wie zaait zal oogsten… Eind maart begint de plantverkoop weer bij Elsgeesterhof. Bovendien verkopen ze ook biologische tuinaarde van Bio Kultura. Mail voor een afspraak. En mijn kers? Die pronkt trots in de groentetuin.
Klik hier om te verhuizen naar de website van Elsgeesterhof Voorhout. Bloemen en groentetuin.
Plantnieuws: Rozetten spotten
In de winter trekt de natuur zich veel terug. Sommige planten blijven overwinteren in de vorm van een bladrozet zoals toortsen. Nu het voorjaar wordt kun je steeds meer bladrozetten spotten. Een leuke oefening voor tijdens je wandeling, zo leer je planten herkennen. Bladrozetten bestuderen maken je wandeling tot een cultureel uitje. Het zijn namelijk vaak symmetrische kunstwerkjes. Als er dan ook nog een laagje rijp op zit maakt het je winterse wandeling compleet. Welke bladrozetten spot jij? Stuur gerust een foto via e-mail als je hulp wilt met determineren. (leuker dan de apps)
Tot slot…
Carnavalsmasker? Of toch Halloween? De natuur doet er niet aan…
